แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ คิดถึง แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ คิดถึง แสดงบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2556

ชีวิตหมาน้อยข้างถนน

 
"ชีวิตหมาน้อยข้างถนน"
 
สัตว์เลี้ยงยอดนิยมที่คนทั่วไปชอบเลี้ยงไว้กับบ้าน
คงเป็นสัตว์น้อยน่ารักตัวใดไม่ได้เลย น้อกจากเจ้าหมาน้อย
สัตว์เลี้ยงที่แสนซื่อสัตย์ และรักเจ้าของ
 
ยิ่งตอนเล็กๆ อายุยังน้อยๆ ยิ่งน่ารัก
น่าจับมาอุ้ม เพราะตัวนิ่ม และขี้อ้อนของมัน
 
พอโตขึ้นมาหน่อยก็ดูสง่าและน่าเกรงขาม
ป้องกันคนแปลกหน้าที่จะมาป้วยเปี้ยนแถวบ้าน
 
แต่ชีวิตหมาน้อยแต่ละตัว ก็มีความต่างกันไป
หมาผู้ดีหน่อย ก็จะได้อยู่ดี กินดี
แต่หมาผู้ยากไร้ ก็ต้องละเห็ดละเหินกันต่อไป ไร้จุดหมาย
เพียงใช้ชีวิตเพื่ออยู่กิน และมีชิวิตต่อไปวันๆ
 
ผมเลี้ยงหมาไว้หลายต่อหลายรุ่น
แต่ละรุ่นก็มีประมาณ 2-3 ตัว แต่เกือบทุกตัวมีจุดจบของชีวิตไม่ค่อยต่างกัน
บ้านผมเป็นบ้านติดถนน รถบรรทุกวิ่งผ่านไปมาตลอดทั้งวัน จนถนนเสียหาย
แล้วบางวันก็จะมีคนแปลกหน้าวิ่งรถผ่านไปมาตลอดเวลา
บางวันก็ยืนอยู่หน้าบ้านและจ้องเข้ามาในบ้าน (น่ากลัวมาก)
 
และแน่นอนครับ ชีวิตหมาบ้านผมมันไม่ได้อยู่ดีกินดีหรอก
แต่ผมก็พอจะมีให้มันกินบ้าง ตามประสาคนพอมีพอกิน
 
แต่จุดจบของมัน ที่เกิดมาเป็นหมาที่อยู่ใกล้ถนน ก็คือ
ถ้าไม่ถูกรถชน ก็ ถูกวางยา ตาย ผมเจอแบบนี้มาหลายรุ่นแล้ว
บ้านผมไม่ได้ผูกหมาไว้กับบ้านหรอกครับ ปล่อยมันตามสบาย
 
บางคนมาในคราบของคนทั่ว ทำเป็นมาถามทาง
แล้วพออีกวันนึงมา ก็แวะมาให้อาหารหมา
รุ่นขึ้นหมาตาย น้ำลายฟูมปาก...
 
ส่วนรถบรทุกที่วิ่งตลอดทั้งวัน ความเร็วก็อย่าพูดถึงเลยครับ
ไม่เคยมีคันไหนที่วิ่งช้าเลยสักคัน วิ่งทีฝุ่นกระจายเต็มบ้าน
วันดีคืนดี สอยรถมอไซด์ข้างทางแล้วหนีหายไปตามข่าวที่เห็นทั่วไปก็มี
ซึ่งก็ตายฟรี เพราะจับคนขับไม่ได้ และไม่รู้ว่าคันไหนชนนั่นล่ะ
และน้องหมาก็มีสภาพไม่ต่างกัน
 
ที่เขียนมานี่ก็ไม่มีอะไรหรอกครับ แค่คิดถึงหมาน้อยเท่านั้นเอง
 
"สัตว์ก็มีชีวิต... คิดทำร้ายมัน ก็เท่ากับทำร้ายเจ้าของเช่นกัน"
 
-----------------------------------------------------------
ฝากติดตาม Twitter ด้วยนะครับ

วันเสาร์ที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2556

คิดถึงคนอีกฝั่งฟ้า

 
"คิดถึงคนอีกฝั่งฟ้า"
 
แม้เราจะอยู่ห่างไกล แต่ไม่ใช่ว่าใจเราจะห่างกัน
อย่างน้อยๆ ถ้าวันที่เหงาใจ เราแค่มองพระจันทร์
เธอจะรู้ว่า ฉันก็กำลังมองพระจันทร์ดวงเดียวกันกับเธอ
 
บางทีการอยู่คนเดียวก็ทำให้เราคิดอะไรไปไกล
ทั้งที่อะไรๆ ที่เราคิด มันยังไม่แน่ว่าจะเกิดขึ้น
หรือถ้ามันจะเกิดขึ้นจริง เราก็ห้ามมันไม่ได้หรอก
อะไรที่มันจะเกิด มันก็ควรต้องเกิด
 
ความรู้สึกอย่างนี้ บางทีก็ทำให้คิดถึงเพลงๆ หนึ่ง
ของคุณเอ็ม อรรถพล ที่ร้องไว้ว่า
 
"คนอีกฝั่งฟ้า คนที่ตัวฉันรักหมดใจ
คิดถึงคนไกล ที่อยู่อีกฝั่งฟ้า
อยู่ไกลอย่างนี้ จะมีใครหรือเปล่า
อีกนานไหมจะกลับ กลับมาแล้วเธอจะเปลี่ยนไปไหม"
 
"ฉันใช้ทุกคืน คิดถึงเธอตลอด
เหมือนว่าหัวใจที่มีของฉัน มีเพื่อรักเธอ..."
 
แล้วคนห่างไกลที่อยู่อีกฝั่งฟ้าล่ะ จะคิดถึงเราบ้างหรือเปล่า
บางทีอารมณ์เหงาๆ ก็พาใจเราเตลิดไปไกลเลย เฮ้อ
 
อาจจะยิ้มให้ใครบางคน อาจหัวเราะได้บางวัน
แต่เธอรู้ไหม ใจฉันห่วง....
 
-----------------------------------------------------------
ฝากติดตาม Twitter ด้วยนะครับ

วันพฤหัสบดีที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2556

หายใจ...ไปวันๆ

 
"หายใจ...ไปวันๆ"
 
"ในชีวิตคนทุกคน ย่อมจะมีช่วงชีวิตเลวร้าย
ขอใครเพียงสักคน อยู่คอยช่วยเป็นกำลังใจ"
เนื้อเพลงท่อนหนึ่งจากเพลง ห่วงหา - มัม ลาโคนิค
 
พอฟังเพลงนี้ไปสักพัก ไม่รู้ว่าฟิลลิ่งมันมาจากไหน
นั่งคิดตามเนื้อเพลงตั้งแต่ต้นจนจบ เอ่อ... มันแต่งมาเพื่อนเรารึเปล่าว๊า
 
ช่วงนี้ตั้งแต่เรียนจบมา ก็รู้สึกโหวงๆเหวงๆ หาคนคุยด้วยยากว่าตอนเรียนอีก
ไปไหนมาไหนคนเดียวตลอด กินข้าวคนเดียวมาหลายเดือนละ
คนนี้เดินผ่านไป คนนั้นเดินผ่านมา แต่ก็ไม่เคยแวะมาทักสักคน
เหมือนเราเป็นมนุษย์ล่อยหน ที่ไม่มีใครมองเห็นซะงั้น
 
ชีวิตหลังจบการศึกษา มันรู้สึกโดดเดี่ยวยังไงไม่รู้เนอะ
คนที่เคยพบหน้ากันเกือบทุกวัน ก็หายไป
หอพักที่เคยมีเพื่อนมาเล่นกันเต็มห้อง ก็ว่างเปล่า มีเรานั่งอยู่คนเดียว
ร้านเกมส์ที่เคยไป ตลาดนัดที่เคยเดิน ห้องสมุด ร้านหนังสือ สวนสาธารณะ
ตอนนี้ถ้าไป ก็คงเหงาน่าดูเลย และคงเหงามากๆ ด้วย
 
คิดถึงเพื่อนๆ อ่ะ คงไม่มีโอกาสได้เจอกันแบบครบองค์ประชุมอีกละ
รู้อย่างนี้ ตอนช่วงที่อยู่ด้วยกัน น่าจะทำอะไรที่สร้างความทรงจำเยอะๆนะ
จะได้มีเรื่องราวให้คิดถึงกันตลอด มีรูปภาพคอยย้ำเตือน
แต่ตอนนี้แค่คิด มันก็คงสายไปแล้ว...
 
ยิ่งตอนนี้ เหมือนกับหายใจทิ้งไปวันๆ
ตื่นเช้าไปทำงาน กับสิ่งรอบข้างที่ไม่คุ้นชิน
กลับจากที่ทำงานก็ล้มตัวลงนอน เปิดคอมเช็คนู่นเช็คนี่
โพสบทความที่อยากโพส แอบดีใจเมื่อเห็นคนกดแชร์ กด Like
ได้เท่านี้จริงๆ นี่แหล่ะมั้งชีวิตคน มีแรงก็ต้องสู้กันต่อไป
 
"มัวแต่นั่งคิดถึงอดีต แล้วพรุ่งนี้จะมีอนาคตรึเปล่า?" 
------------------------------------------------------------
ฝากติดตาม Twitter ด้วยนะครับ

วันศุกร์ที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2556

เหมือนเดิมอยู่รึเปล่า?

เพิ่งรู้ว่าระยะห่างมันทำให้รู้สึกเหงาได้ขนาดนี้
ความรู้สึกที่เหมือนมีอะไรมาขั้นกลางระหว่างเรา
ไม่ได้พบหน้า ไม่ได้พูดคุย ไม่ได้อยู่ใกล้ชิดกันเหมือนเดิม
เวลาที่ได้พูดคุยกันน้อยลง จากคุยตรงหน้า เหลือเพียงคุยผ่านจอคอม
ไม่รู้ว่าหลังจากนี้ อะไรๆ ที่มีมันจะเหมือนเดิมรึเปล่า
แล้วเราทั้งสองจะอดทนกับความรู้สึกแบบนี้ได้นานแค่ไหน
อดทนที่ต้องเจอกับใครมากมาย ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตหลังจากนี้
อดทนกับความคิดถึงที่มีอยู่เต็มอก อดทนกับความหวั่นไหว
อดทนกับเรื่องต่างๆ อีกมากมาย อยู่ทางนั้นจะรู้สึกเหงาเหมือนทางนี้รึเปล่า ?
.........................................................................
นี่คือความกังวล ของคนที่จะต้องจากกันไปนานๆ
ความห่างเหินย่อมสร้างช่องว่างระหว่างความรู้สึก
ความคิดย่อมเป็นตัวบั่นทอนความหวังและกำลังใจ
และหลังจากนี้ จะดีหรือร้ายก็ขึ้นอยู่ที่ความอดทนของแต่ละคน
..........................................................................
ขอให้ทุกคู่รัก... ที่ต้องห่างกัน มีความแข้มแข็ง อดทนต่อสิ่งต่างๆ
แล้วเมื่อวันนั้นมาถึง วันที่เขากลับมา คุณจะเข้าใจได้ว่า
"มันคือแบบทดสอบหนึ่ง ที่จะทำให้ความรักของคุณ สมบูรณ์ขึ้น"
 
ขอให้มีความสุขกับความรักครับ... Chaiyo
 
 
วาดโดย : Chaiyo